THE SCIENTIFIZATION OF CULTURE
DISCUSSION PAGE



We want to stimulate discussion on these issues.
Please send your opinion to:


bcb@xs4all.nl

Also see our archive: Old Series 1997-2002


Genetica en culturele evolutie

"Dysgenics" of het oudere woord "degeneratie" vind ik vanuit het standpunt van de culturele evolutie een interessant concept. Veel te lang is verzwegen dat genetische factoren een rol gespeeld hebben in culturele evolutie. Nu wordt duidelijk hoe dat in zijn werk kan gaan. Een culturele involutie, dat wil zeggen een cultuur die niet meer groeit, zal zichzelf consumeren, wat sociale pathologie tot gevolg heeft. Een bekend voorbeeld is dat in een op uitbuiting gerichte economie die een groot deel van haar mensen op of net onder het bestaansminimum houdt, de lichaamslengte afneemt, zoals te zien is in opgegraven skeletten. Natuurlijk was het IQ niet te achterhalen, maar vergelijk de huidige Egyptenaar maar eens met de pyramidebouwers!

Hetzelfde zien we nu in Europa: de westerse mens heeft nu eenmaal veel hulpbronnen nodig om zijn niveau te kunnen handhaven. Met het huidige culturele systeem schoot men ergens aan het einde van de 19e eeuw over het punt heen waarop de bevolking in harmonie was met de bestaansmiddelen, met de bekende sociaal-pathologische gevolgen. Net nu de bevolking hierdoor uit zichzelf af begon te nemen (de gevolgen van de ziekelijke tegencultuur die al lang voor de jaren '60 bestond), werden migranten binnengehaald "om in de competitie te kunnen blijven". Vooral in ons eigen land zijn de resultaten hiervan te zien. Het 'vol' zijn is wel relatief; eerder waren 5.000 jagers-verzamelaars het maximum en we zouden wel wat nieuws kunnen bedenken als we daar open voor stonden. Helaas blijkt ook wel uit de reactie op uw persoon dat de heersende cultuur maakt dat dit er niet inzit.

Wetenschappelijk gezien wil ik opmerken dat (zoals u ook wel stelt) de genen niet direct bepalend zijn, maar dat we met een hiërarchie van selectieniveaus van doen hebben. Een voorbeeld zou het rijtje gen-lichaam-leefomgeving-cultuur kunnen zijn. Bij zo'n hiërarchie is het volgens mij het hoogste selectieniveau (de cultuur) dat alle andere bepaalt; een soort omgekeerd reductionisme.

Met vriendelijke groet,

M.J. Bajema
16/1/2003


Het  recht van de sterkere

Ik heb uw website doorgenomen en vind de onderwerpen zeer interessant. Op de website www.meervrijheid.nl staat een artikel over u, genaamd 'de Zwakkerenindustrie'. Zelf heb ik ook een website, www.overwinnen.net. Op uw site vond ik een discussiepagina en wilde bij deze graag een 'artikel' van mijzelf aan u toesturen. Ik ben een 22-jarige student en ben benieuwd naar uw mening over mijn stukje. Ik krijg er zeer uiteenlopende kritieken op, van natuurlijk zowel linkse als rechts-politiek geörienteerde mensen.

Vriendelijke groet,

Mathijs Koenraadt.
16/1/2003


Het Recht van de Sterkere

We hebben al heel lang geen recht van de sterkere meer. Bij ons bestaat het recht van de grootste en best georganiseerde groep zwakkeren. Zij hebben gesnapt dat door elkaar te helpen zij sterker kunnen staan. Uit dit principe is ook het politieke socialisme ontstaan. Een zachte binnenkant van solidariteit voor individuen met aan de buitenkant een schild van collectief egoïsme. Het is 'wij', de zwakkeren, de socialen, de goeden en de eerlijken tegenover 'zij', de wolven, de kapitalisten, de racisten en de fascisten. Het 'wij zijn niet zo'-denken.

Nederland heeft al de meest vrouwelijke samenleving ter wereld. Toch eisen vrouwen om nog meer "gelijke kansen". Asielzoekers, vluchtelingen en gastarbeiders hebben het hier 10 keer beter dan in hun thuisland. Toch beweren zij te worden gediscrimineerd omdat wij het 11 keer beter hebben. Wees toch eens dankbaar!

De zwakkere die roept 'sterkere, offer jezelf op aan mij!' is geen sociaal mens, maar een egoïst. Nietzsche schrijft daar ook hele goede stukken over.

Er is vaak veel onbegrip over een stelling als deze. Ik bedoel ook niet het recht van wie het hardst kan schoppen en slaan. Wij kennen bijvoorbeeld sociale uitkeringen die hoger zijn dan het minimumloon van veel werkenden. Dàt klopt niet. De zogenaamd 'sterkere' (de werkende) is dan maatschappelijk gezien de 'zwakkere'. De biologisch sterkere moet ook de maatschappelijk sterkere zijn. Wat zou er gebeuren met een maatschappij waarin de biologisch zwakkeren het sterkst zijn?

Het recht van de sterkere betekent voor mij niet dat zwakkeren geschopt en geslagen mogen worden of bestolen of wat dan ook. Zij mogen het op eigen kracht zien te redden in de maatschappij en als dit niet lukt dan mogen anderen hen helpen. Die hulp moet dan wel uit eigen vrije wil gegeven worden. Politieke socialisten mogen deze hulp aanmoedigen en in goede banen leiden, maar...

Mensen die worden verplicht anderen te helpen zijn geen sociale weldoeners, maar het slachtoffer van uitbuiting!

Als praktisch voorbeeld het volgende: Nederland heeft een ontzettend groot pensioenfonds. Het idee achter het pensioenfonds was altijd dat je een leven lang werkte en dan alvast een deel afstond voor je pensioen. Je had het dus zelf gespaard. In de nabije toekomst zal vanwege vergrijzing dit pensioenfonds niet toereikend zijn. Dus zal de jongere, die tevens de biologisch 'sterkere' is, moeten werken om de pensioenen van de oudere te betalen. Mijn visie van het recht van de sterkere is, dat die jongere niet verplicht mag worden de pensioenen van ouderen te betalen. Deze energie zullen zij zelf goed kunnen gebruiken, wie weet wat de toekomst brengt?

Maar wanneer de ouderen uit zichzelf dit geld doorspelen naar hun kleinkinderen, vanuit een behoefte om de volgende generaties te helpen, dan wordt het recht van de sterkere vanzelf gehandhaafd en hoeft er dus niet ingegrepen te worden! Alleen in extreme situaties wordt dit recht ondermijnd zoals beschreven in de partijprogramma's van de SP, GroenLinks en de PvdA...

Daar moet een rem op!


Reactie van Rietdijk: De sterken, de zwakken, libertarians en de evolutie

Laat ik op de twee voorgaande stukken gezamenlijk reageren.

1. Is het niet mogelijk ruim baan voor (genetische) kwaliteit te combineren met altruïsme? De "libertarische" benadering van "ieder voor zich" (Ayn Rand) laat erg veel over aan het toeval: Heb je pech, dan is dat jammer als niemand je vrijwillig helpt.

2. Ik zou liever combineren:
a) Goede ("Zweedse") sociale voorzieningen m(c)t fikse controle en veel plichten: scholing, afkicken, verhuizen,...
b) Verplichte sterilisatie van chronische probleemgevallen: asocialen, verslaafden, IQ<80-personen,...
c) Doe het uiterste om de kennis en kunde inzake genetische manipulatie snel te doen vooruitgaan: maak er een project van zoals eertijds "een mens op de maan".

3. Het lijkt mij toch wel dat goede, gesubsidieerde ziekenzorg - met een flink eigen risico -, bibliotheken, politie en musea, goed onderwijs, openbaar vervoer enz. het (deels belasting-) geld in meer welzijn doen resulteren dan wanneer het aan nóg meer luxe voor de rijken wordt besteed, zoals in de P.C. Hooftstraat of dure hotels. Veel meer overheidssteun voor techno-science levert ook een hoger lange-termijn-rendement.

4. Dit alles is goed te combineren met radicale kritiek op de veel te grote softness in West-Europa voor wie niet integer is of lui. We zien dat in het recht en in de vorm van een massale permissiviteit en weinig controle op WAO, ziekteverzuim enz. Genetische kwaliteit is een taboe-onderwerp en morele kwaliteit is ook al geen issue in ons relativistische klimaat. En wanneer normen en waarden dan eindelijk aandacht krijgen, heeft Van Agt het over abortus en euthanasie en Balkenende over opstaan in de tram. Over het lot van klokkeluiders en het handhaven van taboes heeft niemend het, en al helemaal niet over het immorele, intens wrede verbod om op een zwaargehandicapte nieuwgeborene euthanasie toe te passen.

5. Ik vrees ook dat "ruim baan voor de sterken" deels betekent: "ruim baan voor de goedgeorganiseerde
sterken", zoals kartels en andere neo-corporatistische macht, en voor beroeps-  en non-gouvernementele organisaties (ngo's) die door niemand gecontroleerd worden. Wel eens ben ik het, juist in dit kader, met het beëindigen van subsidies aan actie-groepen zoals de milieubeweging.

6. Zouden niet de roep om "lastenverlichting" (c)n de permissieve houding t.o.v. asocialen, ordeverstorende scholieren enz. deels gelijkelijk voortkomen uit de consumptiementaliteit, evenals de geest van de jaren  zestig: die van "jezelf gemakkelijk laten gaan"? De "alternatieven" wilden niet zozeer minder consumptie alswel minder prestatie en meer gemak.
De "sterken" mogen er m.i. best toe gedwongen worden om meer te doen aan het leed van anderen (c)n om meer te investeren in wetenschap en collectieve prestaties in het algemeen.

7. Verder: als onze immigranten bv. vooral Amerikaanse Joden waren (gemiddelde IQ = 115), zou ik voor immigratie zijn. Nu niet, want ze komen merendeels uit lage IQ-landen. (R. Lynn en T. Vanhanen, in hun "IQ and the Wealth of Nations", Praeger, Londen 2002, citeren onderzoek.)

8. De jungle bleek noch een humane, noch een snelle methode voor evolutie. Laten we het "wieden van onkruid" niet overlaten aan het egoïsme van de sterksten. En help de genetische voorhoedes in de richting van "bovenmodale voortplanting". (Goede liefdesmarkt, belastingprikkels,...)

C.W. Rietdijk
20/1/2003


Christian sentimentality and the ‘counter-revolution against reason’

Recently I heard a Chinese general explain that during the Korean war the Chinese used the tactics of the human attack wave, the same tactics that general Haig used during WW I and that earned him the reputation of being a butcher. I have no doubt that many a left-winger will be very reluctant to put that Chinese general on the same level as Haig. After all Haig was a reactionary and the Chinese are communists, therefore ‘progressive’.

Since the mid-sixties I noticed an increased tendency amongst those who considered themselves left-wing to nurture solidarity with certain groups of people – the ‘disadvantaged’, the ‘underdogs’ – instead of being loyal to certain principles (rationality, abhorrence of cruelty and authoritarianism). About that time rationalism in left-wing politics gave way to Christian sentimentality, as part of the ‘counter-revolution against reason’. I think this sentimentality is the result of a Christian upbringing in which suffering is viewed as something positive, the sufferer as a noble being – Christ himself being the supreme example.

I still have a hard time explaining even to my friends that I am against oppression, but do not automatically sympathize with the oppressed. After all, oppression does not produce rational, kind-hearted people.

W.C.M. Verhoeven
10/6/2003


Reply by Rietdijk

Dear Mr. Verhoeven,

It seems to me that you are highly right in your comments on a new variant of the counter-revolution against reason. But possibly you are too kind as to the "counter-revolutionaries" in assuming their solidarity to have a primarily Christian background: compassion.

In the first place it is very harsh to be compassionate as regards recidivists and many other kinds of "problem people" who annoy their fellow-men, such as anti-socials and addicted.

Second, another motive of the "compassionates" may be the interests of the "disadvantaged industry" that witnessed a truly "Parkinsonian expansion" with the increase of "compassion".

Third, I have the impression that many reactionaries calling themselves "progressive" so much hate modern Western values that they instinctively like Third-World values and Third-World people (such as immigrants), and also everyone who has problems with or behaves problematically in Western society, such as "deprivileged", anti-socials and the like.

Last but not least: from time immemorial "solidarity" is the pre-eminent ideology of  those who – compare nationalism – want to "serve the interests of the few by the exertions of the many". Actually, "solidarity" with respect to groups rather than individuals more often than not is narrowly associated with conformism.

You are radically right in emphasizing certain values such as hating cruelty and loving reason, and at the same time being rather distrustful with respect to many "disadvantaged". In my opinion, very many among the latter are simply genetic rearguards: low IQ, problems at school, chronically dependent on welfare,...

With kind regards,

C.W. Rietdijk
10/7/2003


Jews and political correctness

Dear Mr. Rietdijk,

I have read the materials on your web site SCIENTIFIZATION OF CULTURE, and am reading your book of that title. Meanwhile I have also been visiting many other web sites dedicated to subjects like "race realism" (acknowledging the innate racial differences) and eugenics, and participated in some of their email lists.

Although the information I find at other places partly agrees with your ideas, I note one major difference: the matter of the Jews and Israel. Many "politically incorrect" authors largely blame the Jews for current political correctness. I have learned to my surprise that many racially aware (white) people are strongly anti-Jewish.

You on the other hand write very little about Jews, and where you mention them it is in a positive way. You do not make the connection between Jews and political correctness.

What do you think of this anti-Jewish sentiment among some racially aware people? Are they right?

Bye,

Paul Cooijmans
2/9/2003


Reply by Rietdijk

Dear Mr. Cooijmans,

Thank you for your contribution, to which I can best react in a few points:

1) If it would be true that Jews are (were) "disproportionally" contributing to political correctness – which I don't feel to be easy to verify –, this could very well be due to the fact that they play a major part in our intellectual and financial establishment at all, so that "current orthodoxy" (that is, political correctness) – just as the financial world, physics, the film industry, socialism, psychoanalysis,... – is (or was historically recently) showing disproportionally many Jewish leaders.

Especially illustrative is here the fact that neo-conservatism – much contrasting with political correctness – is even dominated by Jews. In The Bell Curve
(Murray and Herrnstein) you can even read that Jews in the US have an average IQ that is 15 points higher than that of whites in general (and, consequently, they have twice the average income of the latter). Further I read (with Kadushin, I believe) that half of the US leading intellectuals are Jewish. More than half of US Nobel laureates in the 20th century were too...

Conclusion: It should not surprise us too much if, among ideologists of politically correctness too, Jews would constitute a disproportionately large number. And the Jews themselves constitute a living demonstration of "race realism" as you use the term: different races have different averages as to IQ and various other abilities (that are innate for a great part, and positively correlated statistically with IQ, as The Bell Curve
found).

2) In my opinion, most "rightist" "racial realists" – some of whose opinions I share (though in all I am an adherent of the Enlightenment) – are radically inconsistent in at least one respect: On the one hand they feel superior to, say blacks and others having lower average IQs than 100, but on the other hand they don't like "the" Jews who should even be considered to be "statistically" superior according to such racial realists' own criteria: IQ and scientific, artistic, economic and other social performance.

3) For the rest, I feel "anti-Jewish" feelings to be unjust generalizations just as, say, "anti-British" sentiments. Racial realism implies our correctly realizing that various different races differ as to many (innate) qualities, such as IQ, on an average. But let us emphasize that term "average". We would be unjustly "egalitarian" (considering all members of one race to be about equal) if we would consider people of various races as mere members of such races and, e.g., discriminate them on account of this. Then we have racism. Let's value high-quality people of all races and, inter alia, loathe anti-socials and criminals among all of them – also if their numbers differ as a percentage as to different races. And let's indeed draw eugenic consequences from crime, chronic anti-social conduct, very low IQ etcetera.

4) In my opinion, one more inconsistency in the position of those racial realists who feel the Jews to be highly responsible for political correctness is this: By far most politically correct people are less sympathetic to Israël than to "the Palestinian cause". How can one reconcile such situation with the thesis that Jews are rather dominant in political correct ideology?

With kind regards,

Wim Rietdijk
4/9/2003


Return to Mainpage